Hittegolf

Het is mijn tweede week al dat ik aan mijn gehoorapparaat gewend ben ik vind het zo fijn dat ik nu meer kan horen en alles ook kan mee beleven.
Deze week wordt er een hittegolf voorspeld met nog hogere tempraturen en tja wij vinden het wel lekker om dan op de vlietlanden te liggen en ons af en toe af te koelen in het water,je ziet dat de vakantie ook al is begonnen in ons deel van het land.
Op het textielstrand zitten meer gezinnen en veel jongere die zich daar vermaken bij ons is het niet zo te merken dat de kinderen vrij hebben.
Sinds ik mijn camera heb maak ik van alles wat ik tegenkom foto’s.


Maandag kan ik lekker samen met Marco rijden en onderweg kan ik wat foto’s maken en dat doe ik dan met veel plezier.

Als ik onderweg naar mijn werk ben zie ik ook vaak dingen die ik graag op foto zet en meestal heb ik geluk dat ik bij een stoplicht sta of even aan de kant de auto neerzet…..ja ik ga gelukkig altijd op tijd weg van huis dus ik kan dat wel doen.

‘S morgens is het vaak mistig en dan zie je iedere keer een ander beeld dat ik dan mooi vind en dan probeer ik het even vast te leggen.
gelukkig is het nooit zo druk rond de klok van 5 uur en dan kan je rustig alles ook in je opnemen en fotograven.

Nou iedere middag als ik vrij ben rij ik door naar de vlietland om mij samen te voegen bij Marco en vaak zit hij met vrienden die wij daar hebben leren kennen.
Ik ben al een keertje met Herman en Anita en Marco van strandje naar strandje gezwommen en ik vind het van mezelf een hele prestatie want als je mij langer volg dan weet je hoe ik in het begin was om in het water te gaan……
Ik had een hele angst om dieper in het water te gaan dan enkel mijn enkels nat te maken en nu 6 jaar verder ga ik al van strandje naar strandje zwemmen ik ben er zo trots op.
lrg_dsc03667
Af en toe vind ik de wolken ook zo mooi iedere keer een andere verschijnsel.

Donderdag kwam ik uit mijn werk en het was echt bloedheet buiten ik dacht ik moet alle ramen open zetten in de auto dan pas ga ik rijden en bij het brugrestaurant haalde ik nog een lekker koude milkshake voor onderweg maar het was echt niet te harden en nou vind ik het zelf een heel stom gezicht om met mijn airco te rijden dus ik kreeg eerst warme lucht binnen en nadat ik over de snelweg reed werd het toch lekker aangenamer in de auto…….op de parkeerplaats was het erg druk en ik moest een tijdje zoeken naar een plekje.
Eindelijk kon ik lopen naar het strand en ik bedacht ik loop de eerste ingang in dan kan ik halverwege mijn uitkleden en dat deed ik dan ook.
Ik kom op het veld en keek op de plek waar we altijd zitten en zag alleen de motor van Dennis en Tineke staan maar waar zijn ze gebleven,toen keek ik naar de schaduw plekken en daar lagen ze met zijn drie hun keken naar de ingang waar we altijd vandaan komen en toen ik dus al naakt naast hun stond zeiden ze waar kom jij vandaan.
Ik vertelde ik ben van die kant gekomen want daar kan je je al uitkleden en van de kant waar wij normaal van komen niet…….tja kleuter had er wel over na gedacht hoor.
Dennis vertelde mij dat hij wilde gaan zwemmen met mij van strandje naar strandje maar dan tegen de stroom in en ik dacht zal ik dat wel kunnen.
Toch heb ik de overtocht gewaagd en het was echt heel vermoeiend maar toen ik aankwam bij het strandje van ons stond Tineke ons al op te wachten maar ik was te enthousiast dat ik er bijna was en toen gebeurde het ik kwam op de stenen terecht en ik hoorde iedereen wel schreeuwen maar doordat ik slecht hoor wist ik niet wat ze zeiden en Dennis begon mij al naar zich toe te trekken maar hij was ook niet ver genoeg van de stenen vandaan dus ik had mij op mijn knie en mijn kleine teen geschaft gelukkig niet ernstig maar wel pijnlijk………op het kleed aangekomen meteen schoon gemaakt en alcohol er over gegooid nou zei ik wel we nemen nu ons eigen strandje eerst dan zijn we de stenen al voorbij en dat vond Dennis ook goed,maar nu ga ik mijn oogjes even dicht doen en jullie mogen verder kletsen……..
Nadat ik anderhalf uur gedut heb heb ik gegeten en gedronken en toen hoorde we in de verte de donder en andere mensen zagen flitsen in de lucht en daarom besloten we maar naar huis te gaan.
Onderweg zag ik tussen Zwammerdam en Bodegraven in het weiland een lage lucht hangen en daarin een hele mooie regenboog en ik dacht eerst nog zal ik aan de kant gaan om het te fotograven maar voor ik er erg in had begon het hard te waaien en ik zat mij alleen te focussen op Marco zijn auto maar we kwamen in een regenstorm terecht en ineens was Marco zijn auto weg en ik moest mijn ruitenwissers aan doen en ik zag niks tot ik ineens schrok van achterlichten die ik heel dichtbij zag komen dus ik gelijk op de rem en mijn alarmlichten aan maar ik was best bang dat er iemand tegen mij aankwam en we moesten ineens maar 20 rijden want je zag geen moer voor je……..eindelijk kwam de afrit en ook de regenstorm was voorbij…….het heeft nog flink geregend maar je zag niet eens dat de stoep nat was zo snel was het opgedroogd.

Vrijdag was het ook weer een hete dag en ik deed precies zoals gisten drinken halen voor onderweg,nou neem ik altijd drinken mee in een klein koeltasje maar die is al op als ik halverwege ben dus dan is het wel lekker als je nog meer drinken bij je heb…….deze keer liep ik naar het strand met Leo die ik tegenkwam op de parkeerplaats en dan klets je even met elkaar over koetjes en kalfjes………en zo kwam ik doodmoe op het veld aan meteen een duik in het koude water en dan rustig wat drinken……ja je drink met deze dagen veel meer en ik heb bijna geen trek in eten.
Tineke kwam aanlopen en vroeg waar kwam je vandaan ja omdat ik gisteren van de andere kant kwam hadden ze niet gerekend dat ik van onze normale doorgang kwam.
Mijn AS had bedacht omdat het zo warm was konden we op zaterdag wel een uurtje later beginnen dus ik had Marco gezegd morgen begin ik in plaats van half zes nu half zeven dus ik kan een uurtje langer slapen.
Dus toen vertelde Marco en Dennis omdat je morgen iets langer kan slapen kan je wel een bloedmaan zien en aangezien ik altijd wil weten hoe ze aan informatie komen vroeg hoe weten jullie het dan dat er een bloedmaan komt…….
Nou daar komt het dan Tineke had bij de bloedbank dat gehoord en ik geloof bijna alles wat mij verteld wordt en dan is dat ook waar……..
Dus toen we thuis waren werd ik gebeld door Dennis zie je iets wij zien niets hier ik heb de hele huis doorgelopen van raam naar tuin van loggia tot slaapkamerraam en het badkamerraam in de  gaten houden niks zag ik het was er bewolkt en via FB zag je foto’s van chorizo worst voorbij komen maar ik zag niks tot ik bijna naar mijn bed ging en nog even een blik deed door de slaapkamerraam aan de achterkant en toen zag ik dit.

Niks van rood maar ik zag wel dat het een donker bal was die later beetje bij beetje van elkaar schoof en dit was een super mooi gezicht dus ik belde Dennis terug en vertelde wat ik zag ……….ben wel blij dat ik dit heb gezien en nu snel mijn bedje in want onderhand is het bijna half twaalf en mijn wekker gaat om half vijf af………..
Liefste Esther

 

 

Geplaatst op 29 juli 2018, in verhalen en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. De foto’s zijn prachtig en zeker die van de maan. Bij ons kon ik niks zien, mijn dochter heeft me de maan vanauit Spanje gestuurd, met ik geloof Mars er naast. Daar was het heel goed te zien.

    Van dat zwemmen vind ik zo dapper, ik ken de angst, ik ben eenmaal bijna verdronken onder het oog van de badmeester, hij had me erin geduwd, dacht dat ik al in de groep afzwemmers hoorde, ja, zo ging dat vroeger in de jaren zestig in Nederland. Ik ben nooit meer naar zwemles gegaan, ik had nog maar een les gehad. in de jaren 80 zwom ik in Slovenië van overkant naar overkant in een meer, zalig, tot dat iemand riep dat ik daar niet kon staan, ik dacht dat ik goed gepeild had met mijn voeten, ik raakte in paniek en verdronk bijna weer. Ik ben nu bijna 60 en wil nog steeds op zwemles, maar heb angst voor badmeesters. Ik vind je dapper! Dank voor het heerlijke blog!

    Liked by 1 persoon

    • Ja maar als men tegen mij zegt je kan daar niet staan dan raak ik ook in paniek maar gelukkig zwem ik lange stukjes met mijn man of iemand die ik vertrouw die stellen mij gelukkig gerust

      Liked by 1 persoon

      • Ja, dat scheelt enorm, ik durf ook als ik iemand vertrouw, maar mijn ex-man die trok me altijd onder en toen werd ik weer heel bang, mijn schoolvrienden wisten het van mij, die hadden me bijna zien verdrinken, die hebben altijd goed op me gepast en ik sprong gewoon het diepe in later, maar mijn ex-man heeft het weer heftig gemaakt die angst. Je begrijpt wel waarom hij ex is nu. Al mijn 4 kinderen begrijpen het, met hen durf ik ook het diepe in, al durf ik na al die onderwatertrekmomenten van mijn ex-man nu nooit meer te springen, ik loop er nu in.

        Liked by 1 persoon

      • nou ik vond het wel belangrijk dat mijn kids konden zwemmen en hun diploma’s haalde en ook ik zit weleens na te denken op zwemles te gaan…….maar gelukkig heb ik een man die ik kan vertrouwen en die mij heel goed begrijp……..

        Liked by 1 persoon

  2. Ja, mijn kinderen zaten ook al heel jong op zwemles, dat vond ik zo belangrijk, want ik kon ze niet redden. Die angst zat er bij mij achter en dat ze het fijn zouden hebben in het water, ik was er ook altijd bij.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: