Herinneringen ophalen

Bij een reünie komen er altijd veel herinneringen naar boven en soms zijn ze leuk en soms ook weer niet,maar toen ik aan kwam zag ik veel oud collega’s staan herkennen deed ik ze wel maar de namen die was ik eigenlijk merendeels kwijt,gelukkig hadden ze het andersom het ook………het heeft dus niet met mijn leeftijd te maken LOL.
img_2470
Deze foto is gemaakt in op de oude plek van AH en die tijd vergeet je nooit meer zoveel leuke en gezelligheid meegemaakt.
Nu je kan zien dat er een witte bak staat met filet American die schepte we zelf uit in kleine bakjes en het werd door de slagerij gemaakt en voor je het in deze bak kon doen moest het uit de gehaktmolen gehaald worden en soms deden de mannen maar vaak lieten zij ons ploeteren en als ik voor mijzelf spreek ik ben nogal klein en dan hang je over de rand heen en mijn beentjes bungelen dan,gingen de mannen kijken of ik er onderhand ingevallen ben…….geen hulp van de mannen.
Er werd nog net geen weddenschap gehouden je probeert het zo goed mogelijk te doen,zodat zij geen LOL kunnen hebben……..

Er werd hard gewerkt om al het vleeswaar te snijden zodat je het kon presenteren in de vitrine.Klanten stonden netjes op hun beurt te wachten,het nu wel anders ze kunnen het zo weg pakken en klaar zijn ze,maar zo hadden we toch veel meer klantenbinding hoor.
Soms deden Nanny en ik weleens dat we naar de kelder moesten en dan stonden de klanten te kijken of we een trap hadden die naar beneden gingen.Stap voor stap door de knieën ook veel nieuwe medewerkers die stonden dan heel raar te kijken wat we deden.

We waren een keer zo in een melige bui dat ik een sjaaltje van de kassa op mijn hoofd bond en deed of ik heel gebrekkig Nederlands kon spreken dan kwamen ze niet meer bij.
Jammer genoeg konden we die leuke moment niet filmen anders konden op zo’n reünie een filmavond houden…..
Ooit kwam er een man in de winkel op skeelers en die was echt zo schaars gekleed met alleen een stringetje en die deed dan gewoon zijn boodschapjes en dan gingen onze hoofden helemaal met hem mee zodat we niks zouden missen en in de winter was hij ook gekomen en toen waren zijn billen vuurrood van de kou en dan denk je toch is die wel helemaal lekker……..in Den Haag zouden ze zeggen wat een waus zeg…….

Wat we ook wel een keer mee hadden gemaakt was dat een wat oudere man onderuit ging bij de kassa iedereen schrok er zo van dat ze hem allemaal hulp wilde bieden en toen zagen we dat er uit zijn hoed een diepvrieskip rolde en dan denk ik hoe kan je dat nou doen een ijskoude kip onder je hoed meepikken maar jammer voor deze man hup naar het politieburo……..

Het leuke was ook wel dat we met sinterklaas per afdeling lootjes gingen trekken en dan hadden ook per afdeling pakjesavond in de kantine.
Onze bedrijfsleider uit die tijd organiseerde ook één keer in de maand spelletjesavond dan kon je kaarten,tafeltennissen,mens erg je niet,schaken of dammen het was allemaal vrij blijvend en vaak was er toch genoeg animo…..
Ook ging de jeugd ieder weekend stappen en dan hoorde je op de maandagochtend alle verhalen ik deed niet heel vaak mee met de dingen die georganiseerd waren ivm mijn dochtertje die ik al zo weinig zag doordat ik 40 uur werk……dus ik hield de avond vaak voor haar vrij.

Kinderen werden echt verpest met een kaasje bij de kaasafdeling en een worstje bij de vleswaren maar wat wel leuk ik werd nog steeds bij dezelfde AH alleen zijn we van plek veranderd maar dan zie je die kleine kinderen al volwassen zijn en dan denk wat gaat de tijd hard hé……..
Ik had vroeger een meisje ze heette Chantal ze vond mijn neusbel zo mooi dat zij tegen haar vader vertelde dat ik ook een neusbel bij haar zou zetten en toen kwam vaders even verhaal halen bij mij…….gelukkig kon ik hem vertellen dat ik het nooit van plan was hoor……en jaren later heb ik Chantal weer gezien en ja hoor ze heeft er één laten zetten.

Vroeger was niet alles beter maar wel veel gezelliger en je had meer saamhorigheid je had meer voor elkaar over en je deed echt alles samen er werd nergens moeilijk over gedaan een dagje brood helpen,een dagje kassa draaien of even hulp bieden bij de kaasafdeling omdat er een zieke was nu krijg je zo weinig hulp van je collega’s…..
Maar ik kan wel diep uit mijn hart zeggen dat het een heel leuke tijd was en ik heel veel geleerd heb………
Dit was mijn herinnering uit de tijd 1989 tot 1996…….van Albert Heijn..
Liefste Esther

 

Geplaatst op 23 oktober 2018, in verhalen en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Wat een mooi tijdsbeeld en jammer eigenlijk dat het niet meer zo kan.

    Liked by 1 persoon

  2. Genoten van al die verhalen in dit blog, heerlijk!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: