Poëziealbum

Vroeger als kind mocht ik vaak in de poëziealbum van mijn moeder bladeren,toen ik nog niet kon lezen las ze ook er wel eens uit voor. Nu ben ik de laatste maanden weer zo bezig met mijn moeder.

Mijn moeder droeg haar haar altijd in een knotje en dan stond ik naast haar en dan kamde ze haar haren en ze deed het zo vlug een vlecht erin en opbinden en dan ging er een haarnetje overheen zodat het mooi bleef zitten.

Maar terugkomend op haar poëziealbum toen zij overleden was dacht dat is iets wat ik heel graag wil hebben en zonder dat mijn broers en zusje het wisten had ik hem in mijn bezit. Voor mij had het heel veel waarde daar stonden haar vriendinnen en vrienden in. haar mooie handschrift dat ik nooit meer kon vergetenHet album valt al bijna uit elkaar maar ik wilde toch even haar herinneringen laten zien die men voor hebben geschreven en hebben getekend.

Geplaatst op 3 november 2018, in verhalen en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Wat leuk daar moet je zuinig op zijn…….

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: