Laatste werkdag

Elke week telde ik af naar onze verbouwing bij AH en nu we bijna zover zijn gaat het gepaard met een dubbel gevoel. Een gevoel van blijdschap maar ook een gevoel van intens gemis. Blij dat we gaan verbouwen want het wordt weer mooi en heel anders,maar ook van een stukje herinnering dat zo vertrouwd was. De laatste dag zal wel even wennen worden omdat de winkel niet meer zoveel voorraad zal hebben en je dat klant steeds meer nee moet gaan verkopen. Ik kom altijd met een goed humor op het werk maar vandaag kwam mijn lieve vriendje langs en voor het eerst zag ik zijn moeder normaal komt met zijn vader of met zijn broer langs en mijn collega’s hoorde al zeggen”Esther je vriendje is er” waarop ik gelijk reageer met het liedje” visite visite wie heb ik op visite, is mijn eigen verzonnen lied hoor. Hij glimlacht van oor tot oor en ik gaf hem gelijk een knuffel en wat eskimo’s met hun neuzen tegen elkaar aan wrijven doe ik onze voorhoofden even tegen elkaar. Zijn moeder reageerde gelijk leuk om je in het echt te ontmoeten mijn man en zoon vertellen altijd over jou maar het is fijn om te zien wie de persoon is die mijn zoon een glimlach bezorg. Nou na een tijdje gezongen en gedanst te hebben nam ik afscheid van hun en vertelde dat ik hem zal missen voor de komende weken. Zijn moeder dacht dat ik vakantie had maar ik vertelde haar dat we zestien dagen dicht gaan omdat we gaan verbouwing daar pakte hij mij met twee handen en deed mijn hoofd tegen zijn eigen hoofd aan en toen kreeg ik het toch wel even zwaar. Maar ik moet nog wel even mijn tijd afmaken dus weer snel aan het werk.Ewa en Marie vroeg of ik ook nog wat foto’s ging maken nou bij deze.Zal wel even wennen zijn niet vroeg opstaan en de klanten helpen maar zal mijn collega’s ook missen.met toestemming van mijn collega’s op de foto

Op 12 november gaan we alles uit te ruimen en dan gaat de deuren dicht voor 16 dagen. Even rust nemen voor wij weer een start gaan maken om te winkel weer in te ruimen. Ik ben heel benieuwd hoe onze nieuwe winkel eruit gaan zien.

Geplaatst op 9 november 2018, in verhalen. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: