Oude herinnering

Ik zag bij een andere blogster dit versje en vroeg aan haar via een reactie of ik hem van haar mocht nemen,en ze vond het prima.Volgens mij heb ik er wel eens overgehad maar ik heb vroeger als kind spraakles gehad,maar tegenwoordig heet het met een deftig woord logopedie. Dit was het eerste versje dat ik moet oefenen en uit mijn hoofd leren, zat vaak mezelf af te vragen hoe die ook alweer ging en ineens zie ik hem bij blogster Rietepietz en voelde net weer dat meisje dat het voorlas en soms een zinnetje vergat.

Vond lezen nooit leuk maar met veel begeleiding was het mij gelukt om te lezen zonder te spellen ben er heel blij mee dat mijn ouders mij dat hebben laten doen.

Geplaatst op 26 september 2019, in verhalen. Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Kan me voorstellen dat het dan oude herinneringen boven haalt, Heel goed dat je destijds door gezet hebt en vooral de juiste hulp hebt gekregen. Er zijn nog steeds volwassen mensen die heel veel moeite hebben met lezen en dat belemmert hen toch behoorlijk in het dagelijkse leven. Meestal omdat zij zich schamen wat natuurlijk niet terecht is,, als je niet de juiste hulp krijgt zodra gebleken is dat “het gewone lesprogramma”niet voor een kind werkt blijf je tegen die achterstand aanlopen. Voor jou is het gelukkig helemaal goed gekomen.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op rietepietz Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: